Ես այս տարի նկատել եմ, ահավոր շատացել են մեր ֆակուլտետի պատի վրայի «արվեստի ստեղծագործությունները», լսարան մտնելուց քեզ մանկական երկաթգծի թունելում ես զգում, ինչ ասես չես գտնի պատերին, սիրո խոստովանություններից մինչև քննության տոմսերի պատասխաններ և հուշագրեր: Դա հասել է այն մակարդակին, որ արդեն շատ մարդիկ փորձում են ինքնահաստատվել «արվեստի նոր տեսակով»: Ես այս տարվանից սկսած տեսնում եմ որ կիրառականի պատերին հայտնվում են ոմն JAX-ի «գլուխգործոցները»: Այս տարվանից են սկսել հայտնվել այդ գրությունները, ըստ երևույթին ինքը առաջին կուրս է: JAX եթե դու հիմա կարդում ես սա, խնդրում եմ կարդաս մինչև վերջ, հասկացիր ես չեմ դատապարտում քեզ, բայց ուզում եմ հասկանաս ինչ ես անում, ու իմ կարծիքով մեր ֆակուլտետի մեծամասնությունը իմ հետ համակարծիք է: Եթե մտածում ես, որ ըհըkirarakani.info բլոգն էլ է քեզ փիար անում, կարող ես տենց համարել: Ես մենակ մի բան գիտեմ, լավ է մարդու աչքը հելնի քանց թե անունը:
Ուղղակի այդ տղայի (հաստատ տղա է) ինիցիալները այնքան շատ են ամբողջ կիրառականում, որ անցնում են բոլոր տեսակի չափ ու սահմանները: Ու մեկը պետք է խոսեր, ու ես ել այն մարդկանցից չեմ, որ սկսում է միանգամից բողոքել, ես որոշեցի միանգամից անցնեմ գործի: Ստորև ներկայացնում եմ միայն մեկ լսարանում իմ կողմից նկարաց իրա ինիցիալները, որպեսզի մոտավորապես պատկերացնեք թե ինչ մասշտաբների ա հասնում այս երեվույթը:
Ես ուղղակի այժմ պաշտպանում եմ իմ ու մնացած ուսանողների իրավունքները: Ես չեմ ուզում մտնել լսարան ու ինձ զգալ ոնց որ մեր բակի դալանում նստած, ուզում եմ գամ մտնեմ նոր վերանորոգված մաքուր լսրաններ, այլ ոչ թե ստորագրությունների թղթի նմանվող սևացած ինչ-որ տեղ: Ուզում եմ հաճույք ստանամ գոնե էսթետիկական, որովհետև շատհաճախ դասը ընդհանրապես տրամադրող չէ, և կողմնակի անհարմարությունները միայն ուժեղացնում է այդ էֆֆեկտը: Ես ուղղակի կոչ եմ անում բոլոր մեր ֆակուլտետի ուսանողներին, ճանաչեք ձեր իրավունքները, իմացեք որ տենց ձեզ են վատ անում, ու մի լռեք երբ այսպիսի երևույթների եք հանդիպում, մտածելով թե ամոթ է ասեմ: Փաստորեն դուրս է գալիս այն աստիճան է դառել այս երևույթը, որ արդեն շաաատ հարմարա դա անելը, իսկ սաստելը անհարմար? Միթե կամքի ուժ չկա դա սաստելու: Ես սկսում եմ ինձանից, ու ասում եմ որ դեմ եմ այս երևույթին: Ու չեմ սիրում երբ որ մենք ինքներս չենք գնահատում նույնիսկ այն ինչ մեր համար է նախատեսված:
Այժմ դիմում եմ քեզ JAX (կներես որ տենց եմ դիմում, անունդ չգիտեմ, չնայած ոնց երևում քեզ տենց քեզ ավելի շատ է դուր գալիս
) : Ուղղակի ուզում եմ ասեմ, որ ինքնահաստատվելու ուրիշ ճանապարհներ կան, գնա հատուկ նկարչության համար նախատեսված հաստատություններ, ու արա ինչ ուզում ես, բայց ուրիշի գույքը մի փչացրու, գնա երաժշտություն սովորի… մի խոսքով ինչ ուզում ես արա, միայն խնդրում եմ մի փչացրա համալսարանական գույքը, որը պատկանում է ամեն ուսանողին, այլ ոչ թե միայն քեզ, ու հետևաբար դու իրավունք չունես որոշելու դրա ճակատագիրը, առավել ևս փչացնելու այն: Խնդրում եմ վերջացնես մանկական պահվածքը ու անցնես արդեն հասուն կյանք, վերջի վերջո սովորում ես Երևանի պետական համալսարանում, որը Հայաստանի կրթության, հետևաբար ապագա զարգացման և կյանքի բարելավման կենտրոնն է, արժանացրու համալսարանը այն գնահատականին որին այն իրոք արժանի է: Եթե մտածում ես, որ տենց անմահացնում ես քեզ, շաաաատ ճիշտ ես մտածում, բայց ինչ անվան տակ? մի կներես բայց, անշնորհքի (որովհետև սա իրոք անշնորհքություն է), որ բան ու գործ չի ունեցել, սաղ պատերին իրա անուննա գրել, ու ով մտնում ա այդ լսարան դա է մտածելու քո մասին, եթե դու իրոք դա ես ուզում…. ինչ ասեմ ճաշակին ընկեր չկա, բայց մի արա դա ուրիշների հաշվին: Կամ թե մտածում ես հեսա ավարտեմ, պարծենալու բան կլինի… մի հետք թողած կլինեմ համալսարանում… այ ստեղ սխալվում ես, ավարտես սկի չես էլ հիշելու դրա մասին, իսկ քո թողած չար պտուղները պետք է մարսեն քեզանից հետո մնացած մարդիկ: Խնդրում եմ փոխիր մտածելակեպդ…որովհետև ինքդ քեզ ես վնասում, ոչ միայն ուրիշներին!
Այսքանը, հուսով եմ կփոխես միտքդ: Եվ ևս մեկ անգամ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴ ՀԵՐԻՔ ՉԻ ԼՌԵՔ?????? Մի ասեք ոչ մեկ ոչ մի բան չի անում, մենակ բողոքելով չի, մի բան ել ինքնուրույն սկսեք, մի քիչ էլ ձեր շահից բարձր արժեքների մասին մտածեք!!! Ասում ես չի անում? հենց քեզանից սկսի! 