Դեկտեմբերի 2-ին Ինֆորմատիկայի և Կիրառական Մաթեմատիկայի ֆակուլտետում մեկնարկեց շախմատի ներֆակուլտետային առաջնությունը: Այս մրցաշարն արդեն ավանդույթ է դարձել ֆակուլտետում: Ֆակուլտետի ՈՒԳԸ նախագահ Նարեկ Ղարիբյանի խոսքերով նմանօրինակ միջոցառումներն ու մրցույթները նպատակ ունեն ավելի հետաքրքրիր և բազմաբովանդակ դարձնել ուսանողների առօրյան: Մրցույթին մասնակցում էին առաջինից չորրորդ կուրսի ուսանողները: Նրանցից չորսն արդեն իսկ առաջին կարգ ունեցող շախմատիստներ են:
ՈՒսանողները խաղում էին շրջանային մրցակարգով: Չորս ենթախմբերում հաղթանակած ուսանողները մրցում էին նաև առանձին մրցափուլով` հասնելով վերջնական հաղթանակի: Առաջին խմբում սպիտակներով հաղթանակ տարավ Սարգիս Սուլյանը, որը նշեց, որ ֆակուլտետում բոլորն էլ լավ են խաղում:
Մրցաշարի հաղթողները կձևավորեն ԻԿՄ ֆակուլտետի շախմատի թիմը, որը հետագայում կմրցի մյուս ֆակուլտետների թիմերի հետ, հաջողության դեպքում կմասնակցեն նաև միջբուհական առաջնություններին: Հաղթող ուսանողները պարգևատրվել են պատվոգրերով և հուշանվերներով:
Մրցարշավի արդյունքներ
1-ին տեղ` Հայկ Ավդալյան
2-րդ տեղ` Միքայել Մարկոսյան
3-րդ տեղ` Ջեմմա Մանվելյան
4-րդ տեղ` Սարգիս Սուլյան
Հ. Գ
Շախմատը ծագել է Հնդկաստանում ավելի քան երկու հազար տարի առաջ: Այն փորձում էր պատկերել հնդկական զորքի կազմը: Հետագայում արդեն խաղը տարածվել է Ասիայում, առավելապես Պարսկաստանում: Պարսկական ձեռագրերից մեկից պարզ է դառնում, որ պարսիկները շախմատը համարում էին բանականության խաղ և խաղի վարջում ասում .<<Բանականությունը հաղթանակ տարավ>>: Խաղի հիմնական կանոնները ստեղծվել են Վերածննդի դարաշրջանում, թեպետ նրանց լիակատար միատեսակությունը սահմանվել է միայն 19-րդ դարում։
Խաղի անունն առաջացել է պարսկերեն շահ – արքա և մատ – մահացավ բառերից: Սկզբնական շրջանում Հնդկաստանում խաղը կոչվում էր չատուրանգա, Պարսկաստանում այն վերանվանվեց շատրանգ, արաբները անվանեցին շատրանջ։ Հայերենում պահպանվել է ճատրակ ձևը, որն այժմ օգտագործվում է արևմտահայերենում:
հեղինակ` Լուսինե Սարգսյան
Ահա մի ստեղծագործություն որը գրվել քննության նախորդ օրը
Վերջացան արձակուրդները։Կրկին վերադառնում ենք սովորական ուսանողական առօրյաին…կրկին դասեր և դրանց հետ կապված խնդիրներ…
Հաստատ լսել կամ արտաբերել եք “չեմ սիրում դասերը”, “ատում եմ քննությունները” և շատ նմանատիպ խոսքեր… Միշտ պատճառներ եք գտնում ատելու դասերը,իսկ ես փնտրում և գտնում եմ պատճառներ,որոնք ինձ օգնում են սիրել այն։ Ինչքան էլ զվարճություններով և ուրախությամբ լի են լինում արձակուրդները,միևնույն է բոլորս էլ անհամբերությամբ ենք սպասում դասերի սկսվելուն։Այո,միգուցե ոչ հենց դաս սովորելու համար,այլ պարզապես մեր ընկերներին կրկին հանդիպելու…Բայց մի մոռացեք,որ ընկերների հետ ծանոթանալու,շփվելու և ընկերանալու հնարավորությունը հենց դասերն ու համալսարանն են մեզ ընձեռել։Ես նորեկ եմ համալսարանում,բայց արդեն իսկ ուրախ եմ այդ փաստի համար։Ուրախ եմ,որ կարոխ եմ մինչև ուշ երեկո ընկերներիս հետ նստել ընթերցասրահի ընդարձակ սրահում ու նրանց օգնությամբ դասերս սովերել…Ուրախ եմ քննության օրերին գիշերները գրքերով թափթփված սենյակում ընկերներիս հետ անքուն անցկացնելու համար։ Սիրում եմ,երբ դասերը ավարտելուց հետո ուսանողներով հավաքվում ենք մի`մաֆիայի սեղանի շուրջ։Սիրում եմ դասամիջոցին վազել բուֆետ ու երկեր ազատ սեղան փնտրել…Վստահ եմ,որ այն երիտասարդները,որոնք աշխույժ և հետաքրքիր ուսանողութըուն են անցկացնում չեն կարող չսիրել համալսարանը… Կներեք,բայց պիտի քննադատական խոսքս ասեմ մեր ուսանողության որոշ մասի հասցեին…Չեմ ընդունում,որ երիտասարդ ուսանողը բացի դասի գնալուց,դաս սովորելուց ու դասերից հետո տուն վազելուց ոչինչ չգիտի։Պետք չէ այդչափ տարվել դասերով… Քաղեք կյանքից այն ինչ կարող եք…Եթե չեք ուզում կամ ձեր մոտ չի ստացվում կազմակերպել հետաքրքիր հավաքույթներ,ապա գոնե մասնակցեք դրանց… Մի սահմանափակվեք միայնակ ապրելով ձեր երևակայական աշխարհում։ Տրամադրվածությունից շատ բան է կախված։Մի տրամադրեք ձեզ դասերի և քննությունների դեմ…փորձեք հաճույքով դիմավորել նրանց։ Ես սիրում եմ համալսարանը,սիրում եմ իմ ֆակուլտետը,դասախոսներիս և ձեռք բերասծ ընկերներիս։
Զարմանալի է,թե ինչու մենք`հայերս,նախընտրում ենք կրել սև հագուստ։
Loading ...